“กูไม่แตกตอนนี้หรอกน่า เมียจ๋า..” ผมยิ้มก่อนที่จะกอดรัดร่างของเธอ และอุ้มเธอขึ้นจนกัน ลอยจากม้านั่งหินอ่อน ผมยื

close

“กูไม่แตกตอนนี้หรอกน่า เมียจ๋า..” ผมยิ้มก่อนที่จะกอดรัดร่างของเธอ และอุ้มเธอขึ้นจนกัน ลอยจากม้านั่งหินอ่อน ผมยื

Read more

“ก็ฝากสิ..” อุ้มพูดขึ้นเบา ๆ “คงจะดีไม่น้อยล้ากูไต้อุ้มลูกของมึง..” “ลัส มึงจะน้าเหรอไง…กูไม่ยอมหรอก&#823

close

“ก็ฝากสิ..” อุ้มพูดขึ้นเบา ๆ “คงจะดีไม่น้อยล้ากูไต้อุ้มลูกของมึง..” “ลัส มึงจะน้าเหรอไง…กูไม่ยอมหรอก&#823

Read more

“มึงอย่าร้องไห้สิวะ..” ผมเข้าไปกอดร่างของอุ้มทันที “กูขอโทษที่กูพูดในสี่งที่ไม่ควรพูด” “ไม่ กูร้องไห้เพราะกูเสี

close

“มึงอย่าร้องไห้สิวะ..” ผมเข้าไปกอดร่างของอุ้มทันที “กูขอโทษที่กูพูดในสี่งที่ไม่ควรพูด” “ไม่ กูร้องไห้เพราะกูเสี

Read more

ยามเช้าในโรงเรียนประถมศึกษาห่างไกลตัวเมืองแห่งหนึ่ง ผมมักจะมาโรงเรียนเช้าเสมอ เพราะบ้านอยู่ไกลจากโรงเรียนพอสมคว

close

ยามเช้าในโรงเรียนประถมศึกษาห่างไกลตัวเมืองแห่งหนึ่ง ผมมักจะมาโรงเรียนเช้าเสมอ เพราะบ้านอยู่ไกลจากโรงเรียนพอสมคว

Read more